...

aslında bugün gelebilirdim eczaneye yanına,ama istemedi canım...ne bileyim,sadece sen olsaydın belki ama başka kimseyi görmek istemedi canım,kimseye derdimi anlatmamak tek kelime konuşmamak..

şimdi de...çok özlemişim seni,çok göresim geldi,senle konuşasım var..
geçen sene nasıl da mutluymuşum ama kıymetini bilmemişim resmen...

bi daha kimseyle bu kadar güzel şeyler paylaşamıcam..gözlerine bakınca içimden bişeyler kopmayacak böylesine...

seni çok özledim...
keşke papatyan da seni bu kadar sevebilseydi,o sana baktığında bu aşkı görebilseydim...
seni benim kadar sevmicek,bende kimseyi senin kadar sevmiycem...

seni istedim bi tek,o da olmadı...ben daha ne istiyim bu dünyadan ki?

alper akpınar süper yazmış gene bence.demiş ki:bende hep biraz sen kalacak,sen hep bende kalsan?

sen hep bendesin aslında,hiç olmasan da

yalnızlık

geçen seneyi hatırlıyorum da..
14 şubatta yanındaydım...
ve karanfilim..senden alamasam da senin elin değdiği için seçmiştim onu..soldu gitti şimdi..ama aşkım solmadı hiç..

ne güzelmiş geçen sene,ne mutluymuşum bu zamanlar..uzun sürmeyeceğini hep biliyordum aslında,ama bu kadar kısa olmamalıydı..

bazen yeni bi hayat kurayım diyorum,en baştan,onunla...şimdi kuzeninin fotlara bakarken rastladım da...o olabilirdi aslında biliyo musun?ne bileyim senin fotonu görmek için bakmıştım,ağlıyodum..onu görünce içim ısındı,gülümsedim...
ama ona yazık olmaz mı böyle,ona haksızlık etmez miyim?sürekli canı yanan o olmaz mı herşeye rağmen?
en güzeli kimseye zarar vermeden yalnız yaşlanmam...

bu 14 şubat da yalnız geçicek,bi sonraki ve bi sonrakilerde olacağı gibi..
umrumda değil diyorum ama bal gibi umrumda..
eğlence arıyorum diyorum ama o olursa eğlence diye düşünmezdim de..
neyse...

unhappy

keşke seni mutlu görebilseydim..
sen mutlu ol diye kendi mutluluğumu feda etmişken hem de..

seni nasıl üzebiliyo anlamıyorum..canını yakmayı nasıl beceriyo,sana nasıl kötü sözler söyleyebiliyo?
sen ki benim ütopyam,mutluluk kaynağım..beni her üzdüğünde bile içten içe sana aşkım artarken..

seni böyle üzmeye hakkı yok..

sen mutlu olmalısın..benim yerime de mutlu olman gerekiyo,benim olamadığım olamayacağım kadar mutlu olmalısın...kendimi mutsuz ettiğime değmeli..seni mutlu gördükçe avunmalıyım,içimi rahatlatmalıyım..

ama olmuyo..kendimi mutsuz bi hayata sürüklediğini düşündükçe benim de içim acıyo..ben mutsuz,sen mutsuz,o mutsuz..

ikimizde yenildik belki de..yitik savaşçılarız ikimiz de artık..

ya bi gün ayrılırsanız diye düşünüyorum bazen..yakıştıramıyorum kendime başkalarının mutsuzluğundan mutluluk çıkarmayı...ama gene de..
bi dakika beklemezdim sanırım..bi kere daha seni kaybetmeyi göze alamazdım..

hala bi değerim yok gözünde,benim için en değerli insan olduğun halde..

neyse boşver beni..
belki de en güzel böyle..