unhappy

keşke seni mutlu görebilseydim..
sen mutlu ol diye kendi mutluluğumu feda etmişken hem de..

seni nasıl üzebiliyo anlamıyorum..canını yakmayı nasıl beceriyo,sana nasıl kötü sözler söyleyebiliyo?
sen ki benim ütopyam,mutluluk kaynağım..beni her üzdüğünde bile içten içe sana aşkım artarken..

seni böyle üzmeye hakkı yok..

sen mutlu olmalısın..benim yerime de mutlu olman gerekiyo,benim olamadığım olamayacağım kadar mutlu olmalısın...kendimi mutsuz ettiğime değmeli..seni mutlu gördükçe avunmalıyım,içimi rahatlatmalıyım..

ama olmuyo..kendimi mutsuz bi hayata sürüklediğini düşündükçe benim de içim acıyo..ben mutsuz,sen mutsuz,o mutsuz..

ikimizde yenildik belki de..yitik savaşçılarız ikimiz de artık..

ya bi gün ayrılırsanız diye düşünüyorum bazen..yakıştıramıyorum kendime başkalarının mutsuzluğundan mutluluk çıkarmayı...ama gene de..
bi dakika beklemezdim sanırım..bi kere daha seni kaybetmeyi göze alamazdım..

hala bi değerim yok gözünde,benim için en değerli insan olduğun halde..

neyse boşver beni..
belki de en güzel böyle..