o da anlamıyo bunu..
anlamıcaksa niye hayatımda ki? daha da çok canımı yakmak için mi? yeterince acımıyo mu kanamıyo mu?
biliyodum bunları yaşayacağımı
onunla tanıştığım andan itibaren biliyodum. bu yüzden kaçtım ondan. o geldi peşimden, karşı koyamadım. senden sonra sevebiliyosam, mutlu olurum sandım belki de kalbimdeki tüm korkulara inat.. olmadı işte
bile bile girdi hayatıma,şimdi de bile bile yakıyo canımı, hiç hakkı yokken.
kendince haklı olsa da...
haklı çünkü ben kendime güvenemezken o bana nasıl güvensin?
haklı çünkü sürekli hayatımıza müdahele etcek insanlar istemiyo..
ama haksız da
niye haksız biliyo musun? ben hayatım yok gelme diye uyardım. ben ailemle kimseyi muhatap etmek istemiyorum, benim ailem ben katlanırım ama kimseden çekmesini beklemem dedim
bunları bile bile geldi.
şimdi de..
umut ettiği hiç bişeyden ben sorumlu değilim.. kalbi kırıldıysa umutları boşa çıktıysa bunların sorumlusu da ben değilim.
o kendi hesaplayamadığı şeylerin bedelini ödüyo
ama bana daha da fazla ödetiyo..
öyle bi çıkmazdayım ki...