26 Nisan 2010 Pazartesi

davetiye

resmen içime etti ya,kendimde değilim hala.nerdeyim kimleyim napıyorum bi fikrim yok,tek bildiğim ölüyorum...

adım adım yaklaşıyorum ölüme..
34 gün sonra..

o da umrumda değil,dünya umrumda değil..
sen yokken o kadar zor ki..
"yeniden doğmak kadar mümkün yeniden aşık olmak,yerine yeniden koymak..ellerimde gözlerimde sözlerimde onun izi varken"

30 mayısa kadar ölsem keşke..ya dayanamazsam,nefes alamazsam,gerçekten ölürsem...
bir tek sabır istiyorum,dayanma gücü..kalmadı çünkü,zorluyorum hala ama bitiyo o da..

onun da umrumda değilmişim üstelik,o yanımda olur belki diyodum ama..
böylesi onun için daha iyi,uzak kalsın benden..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder