30 Ekim 2009 Cuma

babam..

keşke yanımda olsaydın..
sen olsaydın yanımda bu kadar acıtmazdı canımı belki de..yok ya acıtırdı da bi tutuncak dalım var derdim..o da yok şimdi..
kimseyi mutlu edemiyorum,kimsenin istediği insan olamıyorum..işin kötüsü kendim de olamıyorum..
kendimden geçeli çok oldu aslında,hiç bi zaman kendi hayatım olmadı ki şimdi bekliyim bunu..hayatım boyunca kimseyi üzmek istemedim aslında,kimsenin canı yanmasın istedim hep,gene de beceremiyorum..
bu kadar kötü bi insan mıyım ben?kime ne zararım dokunmuş anlamıyorum..
gerçekten kötü bi çocuk muyum ben,sadece biraz kendi hayatım olsun istedim diye,biraz kendi isteklerim için yaşayabilmek istedim diye..kendi istediğim hiç bişeyin olmayacağını hala kabullenememişim demek,umudum varmış belki benimde kendi hayatım olur diye..bu yüzdenmiş hep çırpınmam,baş kaldırışlarım..ama yenldim artık,yoruldum..nefes alcak gücüm dahi kalmadı.zaten ben diye bişey kalmamış,neye çabam baş kaldırışım..bunu kabullenmem lazım artık..ben yok,benim hayatım yok..herkes benim hayatımı bi şekilde planlamış zaten,bana ne gerek var.bana düşen tek şey bunu yaşamak..
senin yaptığın gibi kaçarım bende bigün babamın halamın benim için planladığı hayattan.gene bi şekilde sana benziycem..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder