huzurevi

dün manzarasına hayran kaldığım yer...
yaşlandığımda o banklarda oturup manzarayı izlerken hayal ettim kendim,gene yalnız...aslında başta seninle otururken hayal etmiştim ama sen hayatımda olursan orda ne işim olurdu ki...
seninle o banklarda oturmayı,manzarayı izlemeyi,ellerinden tutup başımı omzuna koymayı öyle istedim ki...ama arabanın içinden bakmakla yetindim sadece,hem sende yoktun zaten...
sonra yeğenin kucağında gelmen...nasıl da yakışırdı sana babalık..bi kızımız olsaydı öyle...


aslında eczaneye ilk uğradığımda mutsuz ayrıldım..sen yoktun...ve onların dediklerine göredün benimle karamürselde olduğunu söylemişsin...nasıl şok oldum bunu duyunca bilemezsin..ve aklıma doğal olarak iyi bişey gelmedi(doğal olan bu mu bilmiyorum aslında) ilk gelen onu kıskandırmak istemendi,bi güün önce onsuz gelmem diyen de sendin sonuçta...
sonra halamı bırakıp tekrar geldim..buu sefer aynı numarayı sana yaptılar ve yedin sende..

ona sordum niye böyle bişey yaptın diye,ortalığı karıştırdın fln dedim...gülümsedi soğuk soğuk,hiç bişey demedi...

bütün gün soğuktu normalde olduğundan,yada bana öyle geldi bilmiyorum artık hiçbirşey..off günahını mı alıyorum acaba diyorum ama bazen de...sanki sessizce bi rekabet başladı aramızda,birbirimizin yüzüne bişey diyemeyecek kadar korkağız ikimizde ama içten içe ikimizde anladık sana karşı olan ilgimizi...kadınca bi his belki bilmiyorum,belki de saçmalıyorum...bi soğukluk girdi aramıza sanki...

sende soğuktun sanki dün,gelmese miydim diye düşündüm uzun süre...

sonra kapattık eczaneyi,her zamanki gibi hep beraber ayrıldık...ablan yolda tanıdıklara takıldı,arabaya kadar beraber yürüdük sık sık arkamıza bakarak...ve tek kelime konuşmadan..sanki anlatacak o kadar şey var ki hangisini anlatsam diye düşünen iki insan gibi...hani konuşmaya başlasak hiç susmayacakmışız gibi..."kuruçeşmeye kadar bırakalım,şehir içinden çıkana kadar zor olur sana"dedin sonunda...huzurevine gideceksiniz gelmiyim dedim...5dk o ya gel dedin,geldim bende...ablan geldi sonra...
beraber huzurevi..siz indiniz,ben arabada kaldım...o bankları manzarayı seyrettim.sonra da kedileri:)
dönerken eczaneyi sordun gene..bu kadar ciddi olduğunu sanmıyodum aslında...o zamana kadar hala vazgeçersin gibi geliyo,içimde hep bi korku ya seni kaybedersem diye...

eve kadar bırakmanız..o küçük kız çok tatlı,senin yeğen...benim evi tahmin ederken özellikle...

dün gece abin eklemiş beni facebook'ta...ben eklemek istiyodum ama cesaret edemedim bi türlü..hemen fotolarına baktım,seni aradım.ve sen...o şapşal bakışlarınla,çocuksu masumiyetinle sen..abinin yanında,sanki hayatında hiç fotoğraf çekilmemiş gibi bakışn:)
o şapşal halini bile seviyorum ya..o bakışını görünce,gözlerine bakınca içindeki çocuğu görünce...aşk bu mu ya?

dün sen sinirlenip çıktığında nasıl üzüldüm anlatamam.ablana nasıl kızdım seni üzdüğü için..bi gömlekle dışarı çıktın gittin..
haksız olsan bile seni savunabilmek belki de aşk,cemal süreya ve zuhal gibi...