meslek aşkı...

'bu ne meslek aşkı böyle,yarın lab varken bugün nöbettesin?"
bi aşk var,evet haklısın...ama bu meslek aşkı değil ki...
çok kötüyüm gene,yanniyle ağlıyorum...bugün otobüste tutamadım kendimi gene ağladım...nasılsa tanıdık kimse yoktu,benim ağlamam kimseyi ilgilendirmezdi...
nöbet...sen olduğun sürece güzel...sen ordayken,muhabbet ederken...
dönerken..."ç,seni sonra bırakayım istersen" demen...niye ki acaba dedim bi,m.a ile kalsın da beraber nöbet tutsunlar tarzı bi şaka sandım...sonra..."aman ne ç.si,b sana diyorum" dedim çok benziyo zaten isimlerimiz,ne alaka...ben bi cevap vermedim soruna...sonra,bir süre sonra..."istersen seni sonra bırakayım?"dedin tekrar..."olur,fark etmez,sen biirsin"dedim...o sırada ç:"bu saatler insana kafa yapıyo demek ki" demesi....acaba gerçekten bırakır mıydın beni onlardan sonra,o öyle demeseydi...yada ne bileyim...gerçek miydi şaka mı anlayamadım hala...
sonra sahil...onlar olmasaydı,sen ve ben...herşey öyle güzel olurdu ki...
sonra beni bırakmanız...inerken gözlerini kırpman ve tşk ederiz demen...sonra arkamı dönüp size bakınca,yanında e'yi bulmam...nasıl koydu bi bilsen..böyle olacağını tahmin etmezdim...seni bi başkasıyla görünce bu kadar üzüleceğimi...aranızda bi şey olmadığı halde...en azından senin için...

nöbette...ellerine uzanıp dokunmayı öyle istedim ki...öylesine yanımda duruşları...bana bu kadar yakın ama bi o kadar uzak oluşunu hatırlattı gene...
eczane açma muhabbeti...gerçekten ciddi misin sen? "hallettik ya o işi,mahsus mu yapıyosun"demenle sustum...artık tek bi kimseye bana eczane açın demiycem...
sen yanımda olduktan sonra hayat öyle güzel ki..ve sen olmadığında da öyle boş...
ben napıcam böyle hayatım boyunca sensiz?nasıl yaşıycam?

öyle güzeldi ki gözlerin bana bakarken...göz kırpıp tşk ederiz demen...o bile çok değeli benim için...ben ve sen biliyoruz bunu sadece,eczane hayalimiz gibi:)

seni çok seviyorum...
yanni iyi ağlattın gene...