bitter

oysa ki bitter bendim,sweet de sen...birbirimizi tamamlayacaktık böylece...
ama değilmişiz demek...sen hala sweetsin benim için,ama bitter ben olamadım...sil dedim,o kelimeyi çok seviyorum...ama silmedin,benim petim dedin...
aslında canımı yakan bu değil sanırım,sadece senin imkansızlığı anlatan bi olay...ve ben bi kez daha anladım senin hayatında arkadaştan öte bi anlamım olmayacağını...bu sefer kabullenmem daha kolay oldu sanırım,bu sefer canım acısa da ağlamadım...zamanla yokluğunu kabul etmeye alışıyorum sanırım...zamanla senin asla benim olmayacağın fikrine daha çok alışıyorum ve beklentilerim de o oranda azalıyo...
aslında en başından beri bişey beklemiyodum senden,herkese öyle dedim...benim olmayacak biliyorum dedim,bi beklentim de yok zaten,zaman geçsin diye gönül eğlendiriyorum...seni nasıl bi gönül eğlencesi,bi oyuncak,gelip geçici bişey sanmışım ki...ne ara bağlandım sana bu kadar onu da anlamıyorum ki...
"far away"i ilk bulduğumda...staj bittikten sonra zil sesi yaparsın demişti...bende yok ya demiştim,staj bittikten sonra bitecek zaten o da...bitmeli...

ama bitmedin,gün be gün büyüdün içimde...ufacık bi kıvılcım şimdi yangın oldu içimde...nasıl yanıyorum anlatamam...sen yoksun hiç olmayacaksın diye...içim ağlıyo ama gözyaşlarım yangını söndürmek yerine daha çok ateşliyo...bi kısır döngü yaşıyorum ve içinden çıkamıyorum...

dün geceki rüyam...gidiyordum buralardan...herkesle vedalaştım ama yüzüm gülüyodu...sonra en son senle başbaşa vedalaşmam...sana sarılarak ağlamam...ama sıkıca sarılmam sana,hiç bırakmayacak gibi...
sonra benim yanıma gelmen,kapıda beni beklemen...

sanırım stardust'tan fazla etkilendim dün...yvaine tristan'a sarıldığında mutluluktan parlaması gibi...hatta sen bana sarılsan ben daha çok parlarım demiştim...

boşuna dememişler birini özlemenin en kötü yolu yanında oturduğu halde ona asla sahip olamayacağını bilmektir diye...seni çok özlüyorum ben...bi sarılsam sana,sıkıca...bi tutsam ellerinden,hiç bırakmasam...
ve sen...bi sen sevsen beni keşke...